اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَهِ وَفی کُلِّ ساعَهٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً
آرشیو پرسش و پاسخ ها
کیفیت نماز شب در سیره امام رضا(ع)

کیفیت نماز شب در سیره امام رضا(ع)


قدس آنلاین: سحرگاهان امام رضا (ع) در حالی از خواب برمی خاستند که لب های مبارکشان مشغول به تسبیح و تحمید و تکبیر و تهلیل و استغفار بود ...
عقیق:سحرگاهان امام رضا (ع) در حالی از خواب برمی خاستند که لب های مبارکشان مشغول به تسبیح و تحمید و تکبیر و تهلیل و استغفار بود. نخست حضرت (ع) دندان هایشان را مسواک می زدند، سپس وضو می گرفتند آنگاه به نماز شب مشغول می شدند: هشت رکعت، هر دو رکعت با یک سلام. در رکعت اول هر نماز یک بار سوره حمد و 30 بار سوره توحید را می خواندند بعد از نافله شب چهار رکعت نماز جعفر طیّار را به جای می آوردند و آن را از عبادت های شبانگاهی بر می شمردند. بعد از نماز جعفر به دو رکعت نماز دیگر مشغول می شدند: در رکعت اول سوره مُلک را پس از سوره حمد قرائت می کردند و در رکعت دوم سوره انسان را می خواندند.
آنگاه حضرت نماز شفع را به این شیوه شروع می کردند: در هر رکعت یک بار سوره حمد و سه بار توحید را می خواندند. هنگامی که سلام نماز شفع را می دادند، بر می خاستند و نمار وَتر (نماز یک رکعتی) را آغاز می کردند.
نماز وَتر امام (ع) اینچنین بود: پس از سوره حمد، سوره توحید را سه بار و هر یک از سوره های فلق و ناس را یک بار می خواندند و آنگاه دست به قنوت بلند می کردند و این دعا را می خواندند: «اللهمَّ صلِّ علی محمد و آل محمد اللهمَّ اهدنا فیمن هَدَیتَ وعافنا فیمن عافَیتَ و تولَّنا فیمن تولیتَ و بارک لنا اعطیتَ وَ قِنا شَرَّ ما قضیتَ فانّکَ تقضی و لایُقضی علیکَ انَّهُ لایذِلُّ من والیتَ و لایعزُّ من عادیتَ تبارکتَ ربَّنا و تعالیت.»
یعنی «بارالها! بر محمد و آل او درود فرست و ما را در زمره کسانی که هدایت فرموده ای هدایت فرما و از کسانی که عافیت بخشیده ای قرار ده و ما را مورد مهر قرار ده در میان آنان که به ایشان مهر ورزیدی و به آنچه را که بر ما ارزانی داشته ای برکت عطا فرما و ما را از شری که برای معصیت کاران مقرر داشته ای حفظ کن زیرا تویی که فرمان می دهی و کسی نیست که به تو فرمان دهد (مشیت و خواست تو در سراسر هستی نافذ است و بس) و همانان خوار نگردد آنکه تو او را مورد لطف قرار داده و دوست خود گرفته ای و عزیز و محترم نباشد آنکه او را دشمن داشته ای؛ والا و بزرگ و رفیعی ای پروردگار ما!»
حضرت (ع) پس از این دعا هفتاد بار می گفتند: «استغفراللهَ و اسالُهُ التوبه» آنگاه به رکوع و سجده می رفتند و از نماز فارغ می شدند و به تعقیبات نماز می پرداختند.


پی نوشت ها:
عیون اخبارالرضاد (ع)
زندگی به سبک خورشید

(0 رای)
این مقاله مفید بود
این مقاله مفید نبود

نظر (0)
ارسال یک نظر جدید
 
 
نام کامل :
پست الکترونیک :
نظر:
تأیید کد امنیتی 
 
لطفا متنی را که در کادر زیر می بینید وارد نمایید