آرشیو پرسش و پاسخ ها: فقه واحکام
استفاده از اعضاى مبتلا به مرگ براى نجات جان بيماران ديگر

سؤال:
بعضى از افراد دچار ضايعات مغزى غير قابل درمان و برگشت مى ‏شوند که بر اثر آن، همه فعاليت‏هاى مغزى آنان از بين رفته و به حالت اغماى کامل فرو مى ‏روند و همچنين فاقد تنفس و پاسخ به محرّکات نورى و فيزيکى مى ‏شوند، دراين گونه موارد احتمال بازگشت فعاليت‏هاى مذکور به وضع طبيعى کاملاً از بين مى ‏رود و ضربان خودکار قلب مريض باقى مى‏ ماند که موقّت است و به کمک دستگاه تنفس مصنوعى انجام مى‏ گيرد و اين حالت به مدّت چند ساعت و يا حداکثر چند روز ادامه پيدا مى‏ کند، وضعيت مزبور در علم پزشکى مرگ مغزى ناميده مى ‏شود که باعث فقدان و از دست رفتن هر نوع شعور و احساس و حرکتهاى ارادى مى‏ گردد و از طرفى بيمارانى وجود دارند که نجات جان آنان منوط به استفاده از اعضاى مبتلايان به مرگ مغزى است، بنا بر اين آيا استفاده از اعضاى مبتلا به مرگ براى نجات جان بيماران ديگر جايز است؟
جواب:
اگر استفاده از اعضاى بدن بيمارانى که در سؤال توصيف شده ‏اند براى معالجه بيماران ديگر، باعث تسريع در مرگ و قطع حيات آنان شود جايز نيست، در غير اين صورت اگر عمل مزبور با اذن قبلى وى صورت بگيرد و يا نجات نفس محترمى متوقف بر آن عضو مورد نياز باشد، اشکال ندارد.
منبع: جزوه احکام بهداشت و درمان/ بر اساس فتاوای امام خامنه‌ای/ انتشارات زمزم هدایت/ پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق علیه السلام

(0 رای)
این مقاله مفید بود
این مقاله مفید نبود

نظر (0)
ارسال یک نظر جدید
 
 
نام کامل :
پست الکترونیک :
نظر:
تأیید کد امنیتی 
 
لطفا متنی را که در کادر زیر می بینید وارد نمایید